Όταν έγραφα την πρώτη μου ιστορία για τον μικρό Χαρίλαο Τρικούπη δεν υποψιαζομουν ότι θα μου έδινε τόσες χαρές. Παιδιά θα μου τραγουδούσαν locomondo, θα μου ζωγράφιζαν σελιδοδείκτες και θα μου επέτρεπαν μετά από πολλά πολλά χρόνια να καθίσω σε σχολική καρέκλα!
Πόπη, Αλεξάνδρα, Βίκυ, Σπύρο ευχαριστώ για την τιμή να γνωρίσω τα παιδιά σας!
