Του Κώστα Στοφόρου στο literature.gr
Κλείνω με ένα ακόμη εξαιρετικό μυθιστόρημα που κατά τη γνώμη μου θα απολαύσουν και οι ενήλικες αναγνώστες καθώς φωτίζει τα παιδιά και νεανικά χρόνια της μεγάλης Μαρίας Κάλλας.
Η Κατερίνα Λαγού, στο «Μαρία Κάλλας -το κορίτσι με τα χίλια ονόματα» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός με ενδιαφέρουσα εικονογράφηση από την Πετρούλα Κρίγκου, πιάνει το νήμα της ζωής της μεγάλης ντίβας από τη γέννησή της, μέχρι ένα βήμα πριν τη μεγάλη αναγνώριση. Ταυτόχρονα όμως, πέρα από την εξαιρετικά δουλεμένη ψυχογραφία της Κάλλας, ζωντανεύει με μοναδικό τρόπο και την εποχή. Τον απόηχό της, όπως φτάνει στα αυτιά μιας γυναίκας που ζωή της ήταν η Όπερα.
Όμως η Ιστορία είναι παρούσα και επηρεάζει, θέλοντας και μη τη ζωή της. Είναι εντυπωσιακό πως αυτό το -κάποτε- χοντρό κορίτσι που το κορόιδευαν για την εμφάνισή τους πάλαιψε τόσο πολύ στη ζωή της και κατάφερε αν φτάσει στην κορυφή.
Ενδιαφέρον είναι και ο τρόπος που η συγγραφέας -χωρίς να γίνεται κουραστική σε καμία περίπτωση- μυεί τους αναγνώστες στη Όπερα και ανοίγει πολλά παράθυρα στη γνώση.
Το σημαντικότερο είναι πως δίνει ένα τέτοιο πορτρέτο της Κάλλας που μας βοηθά να κατανοήσουμε πολλά πράγματα από τη ζωή της.
Όσο για τα χίλια ονόματα δεν είναι λογοπαίγνιο Πριν καταλήξει να γίνει διάσημη ως Μαρία Κάλλας, είχε αλλάξει πολλά ονόματα. Το κανονικό της ήταν Άννα Μαρία Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου.
Η γυναίκα -θρύλος ήταν ουσιαστικά πάντα μόνη στη ζωή της… Κι όταν κλείνουμε το βιβλίο, μάλλον έχουμε καταλάβει καλύτερα το γιατί…
Αυτά για σήμερα…